27 januari 2026
Max’ start in het leven was onzeker. Rond 28 weken ontwikkelde zijn moeder Jessica complicaties door een te hoge bloeddruk. De medicatie die zij hiervoor kreeg bracht risico’s met zich mee. Er moest rekening worden gehouden met een mogelijke vroeggeboorte. Vanwege de gezondheid van Max werd hij geboren met 37 weken in het Bravis Ziekenhuis, als derde van vier broertjes.
Bij zijn geboorte huilde Max niet zoals verwacht. Hij maakte slechts kleine kreunende geluidjes en had zichtbaar moeite met ademhalen door vocht in zijn longen. Bij hem werd het Infant respiratory distress syndrome (IRDS) vastgesteld. Door onvoldoende ontplooiing van de longen moest hij direct aan de beademing en medicatie. Zijn start in het leven was allesbehalve vanzelfsprekend, maar dankzij snelle en gespecialiseerde zorg is hij nu een vrolijk en nieuwsgierig mannetje.
Het team van Bravis startte meteen met zuurstof, maar dat was niet voldoende. Omdat zijn situatie complex was, werkten de specialisten van het Erasmus MC Sophia Kinderziekenhuis nauw samen met Bravis. Zij kwamen naar het ziekenhuis om Max aan de beademing aan te sluiten.“Het was pure onmacht,” vertelt Jessica. “Het lukte pas na meerdere pogingen om hem goed aan de apparatuur te leggen.”
Max werd met de ambulance overgebracht naar het Sophia Kinderziekenhuis. De ouders van Max mochten niet mee in de ambulance. Zij volgden zelf met hun auto. Het was een angstige en onrealistische situatie. Het verblijf op de NICU was niet alleen spannend, maar ook ingrijpend. Max lag daar met meerdere kwetsbare baby’s op een afdeling. Een kindje dat naast hem lag overleed. Dit was voor Jessica en haar partner een traumatische en verdrietige ervaring was.
"Je zit dan al zo in je eigen hoofd vol zorgen,” vertelt Jessica. “En dan gebeurt er zoiets heftigs naast je. Dat is niet te bevatten. "
Max kreeg op de IC Neonatologie de juiste behandeling en kon al snel overstappen van beademing naar normale zuurstof. Na enkele dagen mocht hij terugkeren naar het Bravis Ziekenhuis om verder te herstellen. Toch heeft deze relatief korte periode diepe indruk achtergelaten. Ook nu nog raakt deze herinnering Jessica. Het verdriet komt weer omhoog en laat zien hoeveel impact deze tijd heeft gehad. Deze ervaring hoort onlosmakelijk bij het begin van Max zijn leven.
Max is inmiddels een vrolijk mannetje van bijna vier jaar oud. Hij ontwikkelt zich op zijn eigen tempo, iets langzamer dan andere kinderen van zijn leeftijd. Hij is vaker ziek, nog niet zindelijk en nog niet klaar om naar de basisschool te gaan. Daarnaast heeft hij longproblemen, waarvoor hij in het Sophia Kinderziekenhuis wordt onderzocht. Mogelijk volgt een kijkoperatie om zijn longen verder te verbeteren.
Naast Max heeft het gezin nog een andere grote uitdaging. Zijn broertje Luc heeft een ernstige meervoudige verstandelijke beperking door een neurologische aandoening, waarschijnlijk genetisch. Artsen onderzoeken het verband tussen de aandoening van Luc en mogelijke oorzaken bij Max, zodat zij beter begrijpen wat hij nodig heeft en hoe hij het beste ondersteund kan worden.
Nog voordat Max en Luc geboren waren, deed Jessica zelf mee aan Fietsen voor Sophia voor het Kinderhersencentrum van het Sophia Kinderziekenhuis.“Toen wist ik natuurlijk niet dat deze situatie ooit op ons pad ging komen,” zegt ze. “Maar achteraf ben ik heel dankbaar dat ik toen al iets kon doen, ook voor mijn eigen kinderen.”
Voor Max en zijn familie is het leven soms spannend, zwaar en emotioneel. “Wij zijn ontzettend dankbaar dat er zulke mooie initiatieven bestaan, zoals De Allerkleinsten, die ervoor zorgen dat kinderen zoals Max de beste zorg krijgen,” vertelt Jessica.
"'Want ieder kleintje verdient het om groot te worden'"